De Mo-Factor: creatief en vernieuwend.

 

 

 

 

 

Ik ben blij dat jij op mijn pad bent gekomen."

 

 

 

Je bent specialist ouderengeneeskunde op de GRZ. 

De werkdruk is hoog. Je hebt elke dag minimaal één of twee opnames, je krijgt vaak zieke patiënten binnen en je werkt je een slag in de rondte om alle ballen in de lucht te houden.

Nu krijg je van je leidinggevende te horen dat de afdeling verlies draait en dat jullie er niet goed uitkomen op de spiegel van de zorgverzekeraar. De ligduur moet omlaag en de behandelintensiteit moet omhoog. Er wordt een projectgroep gestart om dit aan te pakken en van jou wordt verwacht dat je hierin de leiding neemt.

 

Herken je dit?

Je hebt geen idee hoe je tijd moet vinden voor wéér een projectgroep. Je werkt al keihard. Je slaat je lunch bijna elke dag over. Op tijd naar huis gaan is een uitzondering. De patiëntenzorg gaat voor en daar ben je gewoon de hele dag mee bezig. Weer een werkgroep erbij, dat kan helemaal niet. Dat zal wel weer betekenen dat je ontslagbrieven blijven liggen en dat je die vervolgens thuis moet gaan zitten doen. Je wilt niet dat je patiënten eronder lijden!

Ze zeggen dat jullie de revalidanten sneller naar huis moeten sturen. Je leidinggevende zegt dat andere instellingen wél een kortere ligduur hebben. Maar jullie sturen de revalidanten al naar huis zodra dat kan. Ze moesten eens weten hoe vaak je nu al te maken hebt met mensen die vinden dat ze nog niet naar huis kunnen. Ze kunnen makkelijk zeggen dat het sneller moet, maar hoe dan? Je wordt er moedeloos van. Dáár ben je toch geen specialist ouderengeneeskunde voor geworden.

Je leidinggevende heeft aangegeven dat er nu echt verandering moet komen want als de afdeling op deze manier doorgaat dan zal de organisatie de revalidatie moeten sluiten. Je begrijpt het allemaal niet echt. Jullie doen niets anders dan de afgelopen jaren en toen was het wel goed. En nu ineens draait de afdeling verlies en moeten jullie het anders gaan doen. Het gaat te veel over geld naar jouw smaak terwijl jij gewoon wilt dat de patiënten goede zorg krijgen. Je wilt je werk wel leuk blijven vinden.

 

Stel je eens voor dat je nog harder moet gaan werken.

Je loopt nu al vaak met hartkloppingen op de afdeling. Soms zeggen de verpleegkundigen dat je met een rood hoofd rond loopt en durven ze je niets te vragen omdat je het al zo druk hebt. Dat vind je erg vervelend om te horen want je wilt juist laagdrempelig zijn. Je wilt het allerbeste voor je patiënten. En als de verpleging de problemen niet durft door te geven omdat jij het druk hebt dan loop je nog het risico dat je iets mist ook.

Alles moet allemaal goedkoper en sneller en de patiënten begrijpen dat niet. Jij zelf trouwens ook niet.

Je hebt nog nooit zoveel klachtenbrieven gehad als het afgelopen jaar. Tot nu toe hebben jullie het steeds nog goed kunnen oplossen maar je vreest het moment dat er een echte klacht uit voortkomt. Zit je nog bij de tuchtrechter ook.

Je krijgt steeds te horen dat je mee moet draaien in werkgroepen. Dat je dat echt moet kunnen binnen de uren die je hebt. Dat beleidswerk ook onderdeel van je werk is en dat je niet alleen maar patiëntenzorg mag doen. De artsenformatie zou binnen de norm zijn.

Je krijgt het gevoel dat het aan jou ligt. Dat het feit dat jíj niet in staat bent om het werk af te krijgen aan jou ligt. Je bent te langzaam of te chaotisch. Je ziet als een huis op tegen je functioneringsgesprek. Straks krijg je nog een slechte beoordeling. Of erger nog: een functioneringstraject. Misschien word je wel naar een andere afdeling overgeplaatst of ontslagen.

 

Download hier mijn vijf gouden tips.

 

Ik zou teveel tijd nodig hebben voor de werkzaamheden waar ik voor werd betaald. Niemand kon me echter vertellen hoe het anders kon/moest."

 

Dat gevoel dat er elk moment iets mis kan gaan.

Of dat een familielid het niet meer pikt dat zijn vader of moeder naar huis wordt gestuurd. Het geeft je enorm veel stress. Het laat je niet los. ’s Avonds schiet je vaak nog iets te binnen dat je vergeten bent. Soms denk je midden in de nacht ineens aan een patiënt terwijl je eigenlijk zou moeten slapen. Je hebt het afgelopen half jaar echt een tandje bij moeten zetten omdat je collega overbelast was en je bent bang dat je straks zelf de volgende bent die met een burn-out thuis komt te zitten.

Ik dacht altijd dat de werkdruk erbij hoorde, dat het aan mij lag en dat ik misschien niet goed genoeg was."

 

Ik ben me bewust geworden om te vertrouwen op mijn "behandel kompas", weet wat ik echt belangrijk vind in mijn werk."

 

Hoe lang hou je dit nog vol?

 

Denk jij dat het vanzelf beter zal worden?

Of denk je dat het nu niet de tijd is om er iets aan te doen?

Geloof me, werkdruk gaat niet vanzelf over. 

Laat mij je helpen om stappen te zetten die ervoor zorgen dat je situatie verandert.

Download gratis ebook waarin ik je praktische tools geef waarmee je direct meer rust en overzicht krijgt.

 

Download hier mijn vijf gouden tips.

 

Blogs

De moed zinkt al in mijn schoenen als ik de visitelijst zie. 

Lef kweek je door het gewoon te gaan doen.

Kies jij voor structuur of voor stress?

 

Download hier mijn vijf gouden tips.

 

De Mo-factor: innovatieve en creatieve specialist ouderengeneeskunde

Effectiever werken


Ik heb stapels administratie, mijn mailbox puilt uit en ik zou graag eens op tijd naar huis gaan.

Lees verder

 

Blog


Hier lees je mijn artikelen over de ouderengeneeskunde en mijn passie voor organiseren.

Lees verder

 

Succesvol in de GRZ

Wij zoeken een specialist ouderengeneeskunde, bij voorkeur een kaderarts GRZ. 

Lees verder