Niet wéér mevrouw de Waard!

Dokter, kunt u vanmiddag om 16 uur komen?

We oefenen tijdens de GRZ module gesprekken met een acteur. In die gesprekken mogen de AIOS een situatie kiezen waar ze zich niet prettig bij voelen. Ze hoeven het niet te spelen zoals het in het echt ging. Ze mogen oefenen met een andere benadering. Om eens te ervaren of dat andere resultaten geeft.

Eén van onze studenten wilde wel een situatie oefenen. Zijn oefenpatiënte vroeg altijd veel tijd, had veel lichamelijke klachten. Er was altijd wel iets. Maar er leek nooit echt iets aan de hand te zijn. Vreselijk frustrerend vond hij deze patiënte. Zo zonde van de tijd en medisch gezien totaal niet interessant. Zijn vraag was hoe hij dit anders zou kunnen aanpakken zodat deze patiënte wat minder claimend zou zijn.

Toen ik zelf op een chronisch somatische afdeling werkte had ik vaak dit soort situaties. Dan kwam ik daar voor de wekelijkse visite en dan stonden er altijd dezelfde mensen op de visitelijst. De moed zonk me al in de schoenen als ik de namen las. Ik had het al zo druk en dan had ik deze mensen in de agenda staan. En nee zeggen kon vast niet want de zorg had ongetwijfeld al beloofd dat ik langs zou komen. Het zweet brak me uit als ik bedacht wat voor echte spoedvragen ik ook nog op mijn to-do lijst had staan!

Ik ga eens rustig zitten en vertel wat over mezelf. Iets om het ijs een beetje te breken. Dan neem ik de tijd om te luisteren naar de dingen die mevrouw mij wil vertellen. Ik zit er gewoon een beetje bij. Schrijf wat dingen op in mijn tablet en ondertussen kan zij ook even nadenken. Is er nog meer wat ze kwijt wil? Hoe kijkt er zij zelf tegenaan? De familie mag er altijd bij zijn en daar maak ik ook tijd voor. Als de sfeer zich er voor leent maak ik af een toe een grapje.

Het mooie is dat ik merk dat als ik rust uitstraal, wat persoonlijke dingen vraag of vertel, de status nog eens doorblader en de medicatielijst er bij pak. Dan ga ik verbanden zien. Het één hangt samen met het andere. Als ik eens rustig tijd neem om te luisteren en te kijken in het dossier dan vind ik bijvoorbeeld heel vaak bijwerkingen die eerder niet waren opgemerkt. Die bijwerkingen werden wél behandeld met een ander medicijn. Dat ook weer bijwerkingen heeft.

De kern van de ouderengeneeskunde is dat er nooit slechts één probleem aanwezig is. Alles hangt met elkaar samen. Het medische beleid dat je afspreekt is elke keer anders. Niet omdat de medische situatie altijd anders is, wél omdat elk mens anders is. De persoonlijkheid heeft invloed op wat je kunt voorschrijven, wat je kunt vragen en wat je kunt bereiken. En dat vind ik zelf dus het allermooiste!

Ik merk dat ik steeds meer ga genieten van de contacten met mijn patiënten.  Ik vind het fijn om te zien dat mensen blij zijn dat ik bij ze kom zitten. Dat ik mijzelf aanpas aan hun vraag om op een bepaald tijdstip te komen zodat de dochter erbij kan zijn. En als ik dan uiteindelijk kom op het gevraagde moment dan blijkt dat die dochter morgen voor 2,5 week op vakantie gaat. En dat zij het superfijn vindt dat we nog even alles hebben doorgesproken. Dat ze van mij de geruststelling krijgt dat ze wel even weg kan gaan.

Kijk, dat vertelde die mevrouw me niet toen ze vroeg of ik om 16 uur wilde komen. Tussen de regels door luisteren en tegemoet komen aan kleine wensen van je patiënt maken het verschil. Dat merk ik keer op keer. En wat ik terugkrijg van mijn patiënten is onbetaalbaar!

Terug naar de situatie van onze student. Het bleek dat mevrouw zich eenzaam voelde. Zij had het gevoel dat ze anders was dan de andere bewoners op de afdeling. En daarom zat ze vaak op haar eigen kamer. Ze had behoefte aan contact met de dokter. Omdat de dokter haar op intellectueel niveau beter begreep. Maar de dokter kwam alleen als ze een medische klacht had aangegeven bij de verzorging. Dus was er elke week wel iets. Want dat was de manier om de dokter aan haar te binden. Door gewoon eens bij mevrouw te gaan zitten en te vragen naar hoe zij zich voelde, los van de lichamelijke klachten, kwam onze student erachter dat mevrouw worstelde met problemen uit het verleden en daar met niemand over durfde te spreken. Behalve met de dokter. Want die heeft beroepsgeheim.

Zou jij ook graag de rust willen om gewoon even bij je patiënten te kunnen zitten? Zonder dat continue gevoel dat je nog lang niet klaar bent met je werk en dat je eigenlijk geen tijd hebt voor een praatje? Dan heb ik iets voor je. In het gratis eboek dat je hier kunt aanvragen geef ik mijn gouden tips om alledaagse werkzaamheden sneller te laten verlopen. Zodat je daarna de rust en aandacht hebt om bij mevrouw de Waard langs te gaan op het door haar gevraagde moment.

Een hippie met structuur, kan dat?

In mijn hoofd ben ik een hippie. Het leven moet een feestje zijn. No pressure. Doen wat ik op dit moment fijn vind. Een Spaanse hippie bij voorkeur. Dus mañana mañana. Tranquila!

Lees hier hoe ik toch mijn gedrag veranderde. En daarmee juist wél de rust vond om te leven zoals ik wil.

 


Lees verder

Ontplofte mailbox

Doordat ik de afgelopen weken mijn vaste uurtje had overgeslagen had ik vandaag een berg aan mail te verwerken. Ik merkte dat ik me daardoor onrustig begon te voelen. Ik had mezelf er vandaag een uur voor gegeven maar het leek niet te gaan lukken om het binnen die tijd allemaal te verwerken. Ik voelde dat ik daardoor geprikkeld raakte. In mijn hoofd switchte ik steeds tussen de inhoud van de mail en de vraag hoe ik zorg dat ik dit afkrijg.

Ontploft jouw mailbox als je er een paar dagen niet naar gekeken hebt?
Heb je ook net vakantie genomen en zakt de moed je in de schoenen als je ziet dat je 900 nieuwe berichten hebt?
Lees dan deze blog waarin ik je uitleg hoe ik daar iets op bedacht heb.

 


Lees verder

Kies jij voor structuur of voor stress?

Verenso heeft normen voor formatie. Die normen geven een richting. Maar ze zijn niet absoluut. De werkdruk die je ervaart hangt niet alleen maar samen met je werkpakket. Zowel persoonlijke als omgevingsfactoren spelen een rol. En hoe jij daarmee omgaat.


Lees verder

Een simpele manier om je bureau opgeruimd te houden.

Op mijn eerste werkdag word ik ontvangen op de artsenkamer. Het leek alsof er een aardbeving was geweest. Ik zal dat moment nooit vergeten. Wat doe je op zo'n moment? Net doen alsof je gek bent? Opstaan en weggaan? De leidinggevende bellen en vragen of ze je misschien als organizer willen inzetten in plaats van als arts?

Lees hier wat ik deed ...


Lees verder

I am calm

Het internet is traag. Je moet 100 x inloggen.

Je krijgt een hopeloos ouderwetse tablet.

En er wordt bezuinigd op het dossier waardoor je eindeloos moet klikken voor je bent waar je moet zijn.

Hans Rode heeft gelijk! Als ik instort ligt het zeker aan het systeem!

 


Lees verder

Weet jij waar Diana is?

Je komt op de afgesproken tijd op je afdeling. Het is tijd voor de wekelijkse visite. Maar de verzorging is niet in de teampost. Je vraagt je af wat je nu het beste kunt doen. Zonder de verzorging beginnen? Zoeken waar de contactverzorgende is? Een kop koffie pakken en jezelf een rustmomentje gunnen?

Op een goede dag zou je waarschijnlijk voor de laatste optie kiezen. Een relaxte dag heeft wel ruimte voor een ontspannen oplossing. Maar vandaag drukt je to-do lijst op je agenda. Je hebt al weinig tijd voor de visite want er komt straks nog een opname en je moet ook waarnemen op een andere afdeling. Zo kun je toch niet werken! Je loopt meteen al uit.


Lees verder

Waarom is niemand op zijn kamer?

Heb jij wel eens geprobeerd om je afdelingsvisite te veranderen in een spreekuur?
Hoe was je ervaring?
Waar liep je tegenaan?
Misschien heb je het geprobeerd en denk je, voor mij werkt dat niet.


Lees verder

En toen moest ik leren nee zeggen ...

Toen ik jonge kinderen had moest ik op tijd naar huis van mijn werk om de kinderen op te halen bij de opvang. En als je weet dat je kinderen echt opgehaald moeten worden omdat de opvang dicht gaat, dan zorg je wel dat je op tijd bent.

Wat motiveert jou om op tijd naar huis te gaan van je werk?


Lees verder

Wonden genezen ondanks wat wij eraan doen ...

Toen ik jong was en ongebonden ging het allemaal prima. Maar toen ik een gezin had met twee jonge kinderen werd het anders. Die moesten opgehaald worden van de naschoolse opvang. Naar zwemles brengen. Koken, afruimen. Kinderen naar bed brengen. Lunchpakketjes en gymtassen. Je kent het wel.

En dan na 21 uur nog vergaderstukken lezen. Bek af was ik. Ik had continu het gevoel dat ik te veel ballen in de lucht moest houden. Maar ja, ik was een sterke vrouw. Das schaffen wir! En door!


Lees verder

De nectarine.

"Dit is echt een GRZ-patiënt."  "Nee, ELV want hij mag nog niet belasten." Een verhaal over de nectarine, pruim of perzik?


Lees verder

Durf jij te kiezen?

Kiezen we doen het allemaal. De ene persoon heeft er meer moeite mee dan de andere. Sommige mensen kunnen snel beslissen en blijven dan bij hun besluit. Andere mensen twijfelen langer en vinden het daarna moeilijk om zeker te weten dat ze een goede beslissing hebben genomen. In de geriatrische revalidatie hebben we dagelijks te maken met het maken van keuzes. Onze revalidanten hebben als kenmerkende factor dat zij veel problemen ervaren op meerdere domeinen en tegelijkertijd hebben zij een verminderde leer-of trainbaarheid. Soms leidt dat maken van keuzes tot verschillende inzichten en discussies in het MDO. Want in dat overleg zijn we gewend om af te spreken wat we gaan doen. Hoe bereiken succesvolle mensen hun doelen en wat kunnen wij daarvan leren in de GRZ?

 


Lees verder

“U kunt naar huis.” “Ik dacht het niet.”

Omgaan met verschil van inzicht. Patiënten die "uitgerevalideerd zijn" en toch niet naar huis kunnen. Sommige organisaties hebben zelfs een hoteltarief voor als de patiënt weigert naar huis te gaan.


Lees verder

Ambulante revalidatie

Een prachtig winstpunt van onze DBC-financiering. Thuis revalideren onder supervisie van de specialist ouderengeneeskunde.
Lees verder

Revalidatieprognose

Op de revalidatieafdeling waar ik tijdens mijn kaderopleiding werkte hadden wij afspraken gemaakt waar we in de intakefase aandacht aan zouden besteden. Met meetinstrumenten en vragenlijsten. En hoe dat in het revalidatiebehandelplan moest terugkomen. Hiertoe gestimuleerd door een opdracht uit de kaderopleiding.
Lees verder

Het MDO

Op weg naar huis

Heb jij ook wel eens het gevoel dat het schip al is uitgevaren zonder dat de bestemming is bepaald?


Lees verder