Geniet jij van je werk?

Wat ik zo mooi vind aan mijn werk?

Ik ga eens rustig zitten en vertel wat over mezelf. Iets om het ijs een beetje te breken. Dan neem ik de tijd om te luisteren naar de dingen die de patiënt mij wil vertellen. Ik zit er gewoon een beetje bij. Schrijf wat dingen op in mijn tablet en ondertussen kan de patiënt ook even nadenken. Is er nog meer wat hij kwijt wil? Hoe kijkt er hij zelf tegenaan nu hij er zo over praat? De familie mag er altijd bij zijn en daar maak ik ook tijd voor. Als de sfeer zich er voor leent maak ik af een toe een grapje. Het mooie is dat ik keer op keer merk dat als ik rust uitstraal, wat persoonlijke dingen vraag of vertel, de status nog eens doorblader en de meditatielijst er bij pak. Dan ga ik verbanden zien. Het een hangt samen met het andere. Zo vind ik bijvoorbeeld heel vaak dat bepaalde medicamenten bijwerkingen hebben veroorzaakt. En dat die bijwerkingen weer worden onderdrukt met iets anders. Wat ook weer bijwerkingen heeft. De kern van de ouderengeneeskunde, dat er nooit één probleem is. Dat alles met elkaar samenhangt. En dat de persoonlijkheid van je patiënt onlosmakelijk verbonden is met het beleid dat je gaat voeren.

Ik merk dat ik steeds meer ga genieten van de contacten met mijn patiënten. Het fijn vind om te zien dat mensen blij zijn dat je bij ze komt zitten. Dat ik mijzelf aanpas aan hun vraag om op een bepaald tijdstip te komen zodat de dochter erbij kan zijn. En als ik dan uiteindelijk kom op het gevraagde moment dan blijkt dat die dochter morgen voor 2,5 week op vakantie gaat. En het superfijn vind dat we nog even alles hebben doorgesproken. En van mij de geruststelling krijgt dat ze wel even weg kan gaan. Kijk, dat vertelde die mevrouw me niet toen ze me aan de lunch vroeg of ik om 16 uur wilde komen. Tussen de regels door luisteren en tegemoet komen aan kleine wensen van je patiënt maken het verschil. Dat merk ik keer op keer.

En wat ik terugkrijg van mijn patiënten is onbetaalbaar!

Wat is volgens jou een belangrijk ingrediënt voor een goede arts-patiëntrelatie?

De nectarine.

"Dit is echt een GRZ-patiënt."  "Nee, ELV want hij mag nog niet belasten." Een verhaal over de nectarine, pruim of perzik?


Lees verder

Durf jij te kiezen?

Kiezen we doen het allemaal. De ene persoon heeft er meer moeite mee dan de andere. Sommige mensen kunnen snel beslissen en blijven dan bij hun besluit. Andere mensen twijfelen langer en vinden het daarna moeilijk om zeker te weten dat ze een goede beslissing hebben genomen. In de geriatrische revalidatie hebben we dagelijks te maken met het maken van keuzes. Onze revalidanten hebben als kenmerkende factor dat zij veel problemen ervaren op meerdere domeinen en tegelijkertijd hebben zij een verminderde leer-of trainbaarheid. Soms leidt dat maken van keuzes tot verschillende inzichten en discussies in het MDO. Want in dat overleg zijn we gewend om af te spreken wat we gaan doen. Hoe bereiken succesvolle mensen hun doelen en wat kunnen wij daarvan leren in de GRZ?

 


Lees verder

“U kunt naar huis.” “Ik dacht het niet.”

Omgaan met verschil van inzicht. Patiënten die "uitgerevalideerd zijn" en toch niet naar huis kunnen. Sommige organisaties hebben zelfs een hoteltarief voor als de patiënt weigert naar huis te gaan.


Lees verder

Ambulante revalidatie

Een prachtig winstpunt van onze DBC-financiering. Thuis revalideren onder supervisie van de specialist ouderengeneeskunde.
Lees verder

Revalidatieprognose

Op de revalidatieafdeling waar ik tijdens mijn kaderopleiding werkte hadden wij afspraken gemaakt waar we in de intakefase aandacht aan zouden besteden. Met meetinstrumenten en vragenlijsten. En hoe dat in het revalidatiebehandelplan moest terugkomen. Hiertoe gestimuleerd door een opdracht uit de kaderopleiding.
Lees verder

Het MDO

Op weg naar huis

Heb jij ook wel eens het gevoel dat het schip al is uitgevaren zonder dat de bestemming is bepaald?


Lees verder