En toen moest ik leren nee zeggen ...

Ik wil graag samen met het gezin eten …

Wat motiveert jou om op tijd naar huis te gaan van je werk?

Toen ik jonge kinderen had moest ik op tijd naar huis van mijn werk om de kinderen op te halen bij de opvang. En als je weet dat je kinderen echt opgehaald moeten worden omdat de opvang dicht gaat, dan zorg je echt wel dat je op tijd bent.

Later toen mijn zoon op hoog niveau trainde deed moest ik 5 dagen per week met hem naar het zwembad. We moesten dan om 17:30 uur eten want anders was zijn maag te vol om te kunnen zwemmen. Ik moest dus op tijd thuis zijn. En daar zorgde ik voor.

Kijk, als ik naar de tandarts moet dan zorg ik dat ik daar op tijd ben. Anders krijg ik daar commentaar. Of een boeterekening. Dus als ik weet dat ik om 15 uur bij de praktijk moet zijn dan lukt me dat. Alles moet dan wijken voor die afspraak. Ik ben dan de hele dag bezig met beslissen wat echt vandaag gedaan moet worden. En ik zorg dat ik dat als eerste doe. Kletsen doe ik dan niet. Daar is geen tijd voor. En dan zit ik op tijd in de auto. Daar zorg ik voor.

Ben ik daar uniek in?

Vast niet. Ik denk dat jij ook zorgt dat je op tijd bent als je naar de tandarts moet of naar het ziekenhuis.

Als je eigen afspraak belangrijk genoeg is voor jou dan lukt het je.

 

Ik heb ooit gekozen voor de ouderengeneeskunde omdat ik het zo leuk vond dat ouderen een heel verleden achter zich hebben. Ze hebben een verhaal. En daar vertellen ze graag over. En dat vond ik leuk én leerzaam. En daarom trok het beroep me aan. Ik dacht dus dat ik in de ouderenzorg meer tijd zou hebben om mijn patiënten met echte aandacht te spreken.

Ik merkte op een gegeven moment dat ik voornamelijk aan het rondrennen was en dat ik mijn tijd voor de patiënt zo kort mogelijk maakte. Ik had ook eens een collega die huisarts was geweest en die er heel goed in was om alleen het enkelvoudige probleem af te handelen en dan snel weer door te gaan. Maar ik merkte dat mij dat niet bevredigde. Ik raakte gefrustreerd. Daarvoor was ik dit vak niet gaan doen. Ik stoorde mij vooral aan ellenlange vergaderingen waar niets besloten werd. En die tijd had ik veel liever met mijn patiënten doorgebracht.

Mijn agenda was bomvol. Vergaderingen, werkgroepen, verplichte bijeenkomsten op andere locaties. En dat betekende heel vaak dat je de patiëntenzorg maar even moest afraffelen. En vervolgens zat ik dan ’s middags uren in een bijeenkomst waar ik geen enkele energie uit haalde. Dat gaf me stress. Zo vond ik het werk niet leuk meer.

Op een opleiding die ik volgde zei iemand een keer dat ik me moest voorstellen dat mijn agenda een leeg blad was. Alle werkzaamheden die nu op mijn bordje lagen zou ik eruit moeten gooien en dan mijn tijd opnieuw vullen met werk dat ik wel wilde doen. Ik kon daar niets mee, met dat advies. Ik kon toch niet zomaar al mijn taken overboord gooien?

Daarom ben ik gaan zoeken naar mogelijkheden om zelf meer grip op mijn tijd te krijgen.

Wat ik vaak zie gebeuren is dat artsen óf voor het één of voor het ander kiezen. Je hebt artsen die alle vergaderingen bijwonen en hun patiëntenzorg in zo min mogelijk tijd proppen. En je hebt artsen die de patiëntenzorg voor alles laten gaan en zo min mogelijk tijd besteden aan beleidstaken.

Eén van de dingen die ik leerde is dat ik mijn werktijd label. Ik werkte destijds 24 uur waarvan de bedoeling was dat ik 16 uur per week voor de patiëntenzorg zou hebben. Daarnaast ongeveer 2 uur per week compensatie voor diensten en 4 uur per week voor coördinerende taken. Dat betekent dat er nog ongeveer 2 uur per week overblijft voor andere zaken. Werktijd labelen betekent dat je registreert hoeveel tijd je besteedt binnen bepaalde categorieën.

Staat er deze week een vergadering van de vakgroep die 2 uur duurt plus nog een half uur reistijd én een verplichte werkgroep voor de ontwikkeling van zorgpaden die een hele middag duurt? Dat betekent 2,5 plus 4 uur vergaderen. Dat betekent dat er deze week geen tijd meer over is voor mijn coördinerende taken. Tenzij ik één van de twee bijeenkomsten niet bijwoon.

Om dit goed in beeld te krijgen is agendabeheer essentieel. Alle werkzaamheden die je moet verrichten moeten een plek krijgen in je agenda. Alleen op die manier kun je inzicht krijgen hoeveel tijd je besteedt aan patiëntenzorg, beleidstaken, mail lezen, vergaderen en zo meer.

Zo wordt ook inzichtelijk wanneer vergaderingen ten koste gaan van patiëntenzorg. En of er mogelijkheden zijn om die patiëntenzorg elders in de week alsnog te verrichten.

En toen moest ik leren nee zeggen. Afzeggen. Afmelden voor bijeenkomsten en vergaderingen. En dat vond ik niet makkelijk.

Herken jij dit:

Heb je ook moeite om al je taken te proppen in de uren die je hebt?

Vind je het ook moeilijk om nee te zeggen tegen een vergaderverzoek?

Heb je het gevoel dat je geleefd wordt door de waan van de dag en kom je daardoor niet toe aan taken die je wél zou moeten of willen doen?

 

Dan is mijn gratis ebook iets voor jou. Hierin deel ik mijn gouden tips waarmee je meer grip op je tijd krijgt.

Zodat je weer aandacht kunt besteden aan wat voor jou belangrijk is in je werk.

Zodat je met meer plezier je werk kunt doen.

Zodat je energie krijgt in plaats van dat je leegloopt op je werk.

Download het ebook hier: Ja, meer tijd voor leuk werk, wie wil dat niet?

 

Een hippie met structuur, kan dat?

In mijn hoofd ben ik een hippie. Het leven moet een feestje zijn. No pressure. Doen wat ik op dit moment fijn vind. Een Spaanse hippie bij voorkeur. Dus mañana mañana. Tranquila!

Lees hier hoe ik toch mijn gedrag veranderde. En daarmee juist wél de rust vond om te leven zoals ik wil.

 


Lees verder

Ontplofte mailbox

Doordat ik de afgelopen weken mijn vaste uurtje had overgeslagen had ik vandaag een berg aan mail te verwerken. Ik merkte dat ik me daardoor onrustig begon te voelen. Ik had mezelf er vandaag een uur voor gegeven maar het leek niet te gaan lukken om het binnen die tijd allemaal te verwerken. Ik voelde dat ik daardoor geprikkeld raakte. In mijn hoofd switchte ik steeds tussen de inhoud van de mail en de vraag hoe ik zorg dat ik dit afkrijg.

Ontploft jouw mailbox als je er een paar dagen niet naar gekeken hebt?
Heb je ook net vakantie genomen en zakt de moed je in de schoenen als je ziet dat je 900 nieuwe berichten hebt?
Lees dan deze blog waarin ik je uitleg hoe ik daar iets op bedacht heb.

 


Lees verder

Kies jij voor structuur of voor stress?

Verenso heeft normen voor formatie. Die normen geven een richting. Maar ze zijn niet absoluut. De werkdruk die je ervaart hangt niet alleen maar samen met je werkpakket. Zowel persoonlijke als omgevingsfactoren spelen een rol. En hoe jij daarmee omgaat.


Lees verder

Een simpele manier om je bureau opgeruimd te houden.

Op mijn eerste werkdag word ik ontvangen op de artsenkamer. Het leek alsof er een aardbeving was geweest. Ik zal dat moment nooit vergeten. Wat doe je op zo'n moment? Net doen alsof je gek bent? Opstaan en weggaan? De leidinggevende bellen en vragen of ze je misschien als organizer willen inzetten in plaats van als arts?

Lees hier wat ik deed ...


Lees verder

I am calm

Het internet is traag. Je moet 100 x inloggen.

Je krijgt een hopeloos ouderwetse tablet.

En er wordt bezuinigd op het dossier waardoor je eindeloos moet klikken voor je bent waar je moet zijn.

Hans Rode heeft gelijk! Als ik instort ligt het zeker aan het systeem!

 


Lees verder

Weet jij waar Diana is?

Je komt op de afgesproken tijd op je afdeling. Het is tijd voor de wekelijkse visite. Maar de verzorging is niet in de teampost. Je vraagt je af wat je nu het beste kunt doen. Zonder de verzorging beginnen? Zoeken waar de contactverzorgende is? Een kop koffie pakken en jezelf een rustmomentje gunnen?

Op een goede dag zou je waarschijnlijk voor de laatste optie kiezen. Een relaxte dag heeft wel ruimte voor een ontspannen oplossing. Maar vandaag drukt je to-do lijst op je agenda. Je hebt al weinig tijd voor de visite want er komt straks nog een opname en je moet ook waarnemen op een andere afdeling. Zo kun je toch niet werken! Je loopt meteen al uit.


Lees verder

Niet wéér mevrouw de Waard!

Je komt op de afdeling voor je wekelijkse visite en je kijkt in de agenda. Je hoopt maar dat het vandaag een beetje snel gaat want je moet ook nog waarnemen op de revalidatie en daar komt om 11:30 uur een opname.

 

 


Lees verder

Waarom is niemand op zijn kamer?

Heb jij wel eens geprobeerd om je afdelingsvisite te veranderen in een spreekuur?
Hoe was je ervaring?
Waar liep je tegenaan?
Misschien heb je het geprobeerd en denk je, voor mij werkt dat niet.


Lees verder

Wonden genezen ondanks wat wij eraan doen ...

Toen ik jong was en ongebonden ging het allemaal prima. Maar toen ik een gezin had met twee jonge kinderen werd het anders. Die moesten opgehaald worden van de naschoolse opvang. Naar zwemles brengen. Koken, afruimen. Kinderen naar bed brengen. Lunchpakketjes en gymtassen. Je kent het wel.

En dan na 21 uur nog vergaderstukken lezen. Bek af was ik. Ik had continu het gevoel dat ik te veel ballen in de lucht moest houden. Maar ja, ik was een sterke vrouw. Das schaffen wir! En door!


Lees verder

De nectarine.

"Dit is echt een GRZ-patiënt."  "Nee, ELV want hij mag nog niet belasten." Een verhaal over de nectarine, pruim of perzik?


Lees verder

Durf jij te kiezen?

Kiezen we doen het allemaal. De ene persoon heeft er meer moeite mee dan de andere. Sommige mensen kunnen snel beslissen en blijven dan bij hun besluit. Andere mensen twijfelen langer en vinden het daarna moeilijk om zeker te weten dat ze een goede beslissing hebben genomen. In de geriatrische revalidatie hebben we dagelijks te maken met het maken van keuzes. Onze revalidanten hebben als kenmerkende factor dat zij veel problemen ervaren op meerdere domeinen en tegelijkertijd hebben zij een verminderde leer-of trainbaarheid. Soms leidt dat maken van keuzes tot verschillende inzichten en discussies in het MDO. Want in dat overleg zijn we gewend om af te spreken wat we gaan doen. Hoe bereiken succesvolle mensen hun doelen en wat kunnen wij daarvan leren in de GRZ?

 


Lees verder

“U kunt naar huis.” “Ik dacht het niet.”

Omgaan met verschil van inzicht. Patiënten die "uitgerevalideerd zijn" en toch niet naar huis kunnen. Sommige organisaties hebben zelfs een hoteltarief voor als de patiënt weigert naar huis te gaan.


Lees verder

Ambulante revalidatie

Een prachtig winstpunt van onze DBC-financiering. Thuis revalideren onder supervisie van de specialist ouderengeneeskunde.
Lees verder

Revalidatieprognose

Op de revalidatieafdeling waar ik tijdens mijn kaderopleiding werkte hadden wij afspraken gemaakt waar we in de intakefase aandacht aan zouden besteden. Met meetinstrumenten en vragenlijsten. En hoe dat in het revalidatiebehandelplan moest terugkomen. Hiertoe gestimuleerd door een opdracht uit de kaderopleiding.
Lees verder

Het MDO

Op weg naar huis

Heb jij ook wel eens het gevoel dat het schip al is uitgevaren zonder dat de bestemming is bepaald?


Lees verder